Wszystko było zupełnie normalne. Do czasu, aż pewnej zimy ona postanowiła odebrać sobie życie…
Do Jiwoo wracają wspomnienia o jej wymyślonej przyjaciółce z dzieciństwa. Ale teraz nie jest to coś, o czym chce się pamiętać…
Maja ma 16 lat i czuje, że nigdzie nie pasuje. Między nudną chemią a brakiem zaproszenia na imprezę odkrywa jednak, że bycie „inną” to jej największa siła. Krótka historia o szukaniu własnego miejsca.
Rondel, Chris i dinusie to nie było dobre połączenie. Nie, to zdecydowanie nie było dobre połączenie.
Czy ta godzina kiedyś się zmieni…? Czy zatrzymałam się w tym czasie na zawsze…?
Poznali się tak dawno temu, jeszcze, gdy oboje byli dziećmi. Teraz są już dorośli, a On od dawna o Niej nie pamięta. Szkoda tylko, że Ona nie potrafi wyrzucić Go z pamięci.
Dla Niego była najważniejsza, ale Ona myślała tylko o tym, co chciała. Planowała. Marzyła. W świecie, gdzie słowa „kocham Cię” znaczą wiele, „kocham siebie” znaczy jeszcze więcej.
Jak głęboko trzeba spaść, żeby odnaleźć siebie? Kiedy myślisz, że jesteś na dnie, spodziewasz się pustki. Końca. Tymczasem czeka tam na Ciebie coś całkiem innego.
Zdjęcia są z Pinteresta. Przepraszam za błędy w ort. i interp. (piszcie jak są). Postanowiłam, że będę poza podpisem, który wsm mało widać dopisywać „made by @sour_star”.
A ta róża czerwona mnie swą chorobą zaraziła, przyszła i poszła i mnie przeraziła.
Biegłem, by zostawić za sobą przeszłość. Jeden krzyk na starym moście miał być końcem wszystkiego, co toksyczne, a stał się początkiem nagłego spotkania. Czy cisza może powiedzieć więcej niż sto słów?
Ktoś prosił o kolejne opowiadanie o alternatywnym końcu odcinka tadc, więc oto ono :D
„Nie mam zamiaru zabijać cię moimi własnymi zębami czy pazurami – czarna kocica zaczęła iść w stronę siostry, tym samym zmuszając beżową kotkę do posuwania się w tył, coraz bliżej krawędzi przepaści.”
„[…] Latarka jeszcze działała, świecąc słabym, ciepłym, pomarańczowym promieniem. Za dzieciaka zawsze używałem tej latarki, by patrzeć na fotografię w środku pojemnika.”
Gdybym tylko potrafił powiedzieć ci te słowa, mógłbym wyjść z ciemności i tak szybko znaleźć się w twoich ramionach.
Pamiętaj, to wszystko tylko fikcja, wytwór sztucznej inteligencji. Nie daj się wciągnąć zbyt daleko, jeśli tak się stanie, nie będziesz w stanie wrócić.
„Weszliśmy do środka i po chwili rozeszliśmy się do swoich pokoi. Kładąc się do łóżka, wiedziałem, co będę musiał jutro zrobić. I nie poddam się, dopóki nie wykonam swojej misji.”
Riley Sparks – dziewczyna, która ukrywa ogromny sekret. Ile wystarczy, żeby został ujawniony?
Wchodząc do labiryntu, musisz pamiętać o dwóch rzeczach. Po pierwsze, pod żadnym pozorem nie zostawaj sam. Po drugie, uważaj, aby nie zgubić siebie…
Cisza. Nieprzerywana nawet najcichszym dźwiękiem, głucha cisza, otaczająca mnie ze wszystkich stron. […] Ta wszechobecna cisza sprawia, że czuję niepokój.
„Dla Ciebie wpadłem w głęboką depresję, już teraz nie wiem kim jestem, bo naprawdę na dużo mnie stać”
„We pulled apart, noticing the fading stars. The sky brightened as the rising sun crept over the horizon. I laced his fingers with mine, and he squeezed my hand.”
Chłopak zakochany w niepozornej dziewczynie. W dziewczynie która miała nigdy nie odejść.
Sprzątaczka klubu dla bogaczy poznaję gwiazdę, której życzy nieszczęścia aż do śmierci.
Ludzie nie odchodzą, bo przestają kochać. Odchodzą, bo dali ci wszystko, co mieli do dania. Teoria przystanków — dla tych, którzy wciąż biegną za odjeżdżającym pociągiem.
Każdy z nas ma swoją definicję wszystkiego, dla młodego Olivandera był to ojciec. Namiastki ojcowskiej bliskości zaczął szukać wszędzie jednak zamiast odnaleźć tam go znalazł samego siebie.
Ruun – wężowy wojownik o wielkim sercu, totalnie nierozumiejący ironii. Co z tego wyniknęło? – wieczór zupełnie inny niż zaplanował.
,,Elfia Enklawa to średnich rozmiarów królestwo, które mimo że otoczone ziemiami innych władców, było silnym i szczęśliwym państwem.”
Czy jest litość dla tyrana, który zabił w sobie sens? Czy ktoś kiedyś mi wybaczy…? Czy ja mogę wolny być…? Czy też Piekło jest jedynym tronem, dla takiego króla jak ja…?
List do niej. O świetle w ciemności i o tym, dlaczego jeszcze tu jestem.
„Zaczęłam ponownie biec, chcąc oczyścić umysł, pozbyć się natrętnych myśli. Moje łapy uderzały rytmicznie o ściółkę, […] a ja czułam się, jakbym wreszcie była wolna.”
Rozstają się w październiku przy zimnej kawie. Wracają po tygodniu. Rozstają się w styczniu. Wracają po pięciu dniach. ❝Kocham cię❞ – mówi, ale brzmi to jak epitafium. Ile razy można umrzeć razem?